காகிதப் பூக்கள்

வாசனையில்லையென்றாலும்
வாடுவதில்லை
காகிதப் பூக்கள்

நவநீ..

அம்மாவிற்கு

ஏன்டா போன் பன்னவேயில்லை என்பதற்கு
ஆபிஸ்ல வேலைமா என்று மட்டுமே
பதிலாய் சொல்லியதில் இருந்து
ஆபிஸ்ல ரொம்ப வேலையா என்று மட்டுமே கேட்க‌
ஆரம்பித்த என் அம்மாவிற்கு ஒதுக்க முடியாத ஒரு ஐந்து நிமிடத்தை
தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன் எங்கே தொலைத்தேன் என்று!

திரைகடல் ஓடி

பாரதியார் சொல்லவில்லை எனக்கு
நன்பண் சொன்னான்
டாலரின் மதிப்பு ஐம்பது ரூபாய் என்று.
வெளிநாடும் வேண்டாம்
டாலரும் வேண்டாம்
என்னுடன் இரு போதும்
அழுது கொண்டே சொன்னாள்.

இன்றோடாகிறது ஒரு வருடம்.
விமான நிலையத்தில் கடைசியாக
வாங்கிய முத்தம் கன்னத்தை
தடவுகையில் மனதை ஈரமாக்கியது.
இதோ வந்துவிட்டேன்
நூறடி தூரம்தான்
ஐந்து நிமிட சோதனை
ஒரு வருட தவிப்பை இரட்டிப்பாக்கியது.

ஓடி வந்து கட்டிக் கொண்டாள்.
நூறு பேர் சுற்றியிருப்பதை
சட்டை செய்யாமல்.
பிரிந்த பொழுதைவிட இப்போது
அதிகம் அழுகிறாள்.

இம்முறை நான் ஆறுதலேதும்
சொல்லத்தேவையில்லை.

காதலுடன் நவநீ

வசந்தகாலம் (A Story of Typical Software Engineer)

நைட்டு 12 மணிக்கு போன போட்டு, தம்பி P1 issue வந்துருக்கு. அரை மணி நேரத்துல‌ ஆபிசுக்கு போன்னு ஆன்சைட் மேனேஜர் சொல்லுவாறு. அடிக்கற குளிர்ல எந்திரக்கவே முடியாது. அடிச்சு பிடிச்சு போறதுல கொஞ்சம் லேட்டானா கூட என்னப்பா P1 issue னு சொல்றேன் நீ பாட்டுக்கு இப்படி லேட்டா வர்றம்பார். அப்பறம் அன்னைக்கு இராத்திரி சிவராத்திரிதான்.
திருப்பியும் அடுத்த நாள் காலையில ஆபிஸ் போயாகனும். என்னடா பொழப்பு இப்படி இருக்கேன்னு சலிச்சுகிட்டே காலத்தை ஓட்டவேண்டிய சூழ்நிலை. ஏன்னா சாப்ட்வேர் கம்பெனியில இலையுதிர் காலம் அது. அட Recession Period தாங்க‌ அப்படி சொன்னேன்.

நானும் அப்ப‌டியே வாழ்க்கையை ஓட்டிகிட்டு இருந்தேன்.....இலையுதிர்காலம் போய் வசந்தகாலம் வந்திருந்தது.

ஒரு நாள் காலைல ஒரு பத்து பதினொன்னு இருக்கும். பாதி தூக்கத்துல இருக்கும்போது போன் அடிச்சுது. இந்த நேரத்துல எவன்டா போன் பன்றதுன்னு யோசிச்சுகிட்டே போர்வைய கூட வெளக்காம கைய மட்டும் வெளிய நீட்டி கைத்தடவல தலையனை பக்கத்துல இருந்த மொபைலை எடுத்து பார்த்தா மெனேஜர் காலிங்..னு வருது. தூக்கத்த கலைச்சுட்டாரேங்கற கடுப்புல கேட்டேன்.

என்ன‌ங்க இந்த நேரத்துல போன் பன்றீங்க?

இல்லப்பா மணி பதினொன்னு ஆச்சு.

என்னது பதினொன்னா? ஓ.. சரி சரி அதனாலென்ன? இன்னொரு பத்து நிமசத்துல வந்துட போறேன். அதுக்குள்ள ஏன் போன் எல்லாம் பன்றீங்க?

P1 issue வந்துருக்கு ஒரு அரை மணி நேரத்துல வரமுடியுமா?

இல்லைங்க. நைட்டு தூங்க லேட்டாயிடுச்சு. மினிமம் ஒரு மணி நேரமாவது ஆகும்.

ரொம்ப அர்ஜென்ட். கொஞ்சம் சீக்கிரமா வாப்பா.

ம்.. சரி சரி.. நான் வந்துடறேன் என்று சொல்லி விட்டு லைனை கட் செய்தவுடன் அடுத்த கால்.

என்னுயிர் நீதானே..உன்னுயிர் நான்தானே..

சொல்லுடி.
..........................
நான் இன்னைக்கு ஃப்ரிதான். ‍‍
..........................
ஐய்யோ...‍‍‍ஒன்னும் வேலை இல்ல.
..........................

மாயாஜாலா? ஓகே. நீ ரெடியாகு ப‌த்தாவ‌து நிமிச‌ம் ஹாஸ்ட‌ல் முன்னாடி நிப்பேன் சரியா?
என்ன‌டா எங்க‌ கெளம்பிட்டா? ரூம் மெட் கேட்டான். இல்லடா ரொம்ப‌ போர‌டிக்குது ப‌ட‌த்துக்கு கூட்டி போடான்னு சொன்னா அதான்.

அப்ப‌ ஆபிசு?
Cant come today. Not feeling well னு உங்கிட்ட பேசிகிட்டே இப்பதான் மேனேஜ‌ருக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.

அவ‌னுக்கு தெரியும் நேத்து வேறு கம்பெனியில் 100% hikeல் ஒரு ஆஃப்ர் வாங்கியது.

இது சம்பரதாயம்தான்

இது சம்பரதாயம்தான்.

எனக்கு எப்பவுமே பார்வேட் மெயிலே வராது. தப்பித்தவறி வர ஒன்னு இரண்டும் Spam mailஆ இருக்கும். (பல முறை அமுல்படுத்திய 1 மெயில் 1 ரூபாய் திட்டம் வொர்க்வுட் ஆகி, பேங்க் பேல்ன்ஸ் காலியான கதை வேறுவிஷயம்.(என்ன பேங்க் பேலன்ஸ் ஒரு நூறு இருநூறு ரூபா மாசத்தோட அஞ்சாம்தேதியன்னைக்கு இருக்கும். அத நாலாம்தேதியே காலியாவறது ஒரு பெரிய விஷயமா? ஏதோ பேங்க் திவாலான மாதிரி பேசறா?)

ஆனா இன்னைக்குன்னு பார்ததா ஒரே மெயிலா குவியுது. சொன்ன மாதிரியே எல்லாம் ஒரே மெயில்தான். "Wish you happy new year 2010" தினுசு தினுசா அனுப்பறாய்க. அப்ளிகேசன்ல கோடடிக்க சொன்னா கூகிள்ல தேடறது.ஆனா இதுக்கு மட்டும் அஞ்சாறு for loop, நாலஞ்சு if , இரண்டு மூனு while, மானே, தேனேன்னு போட்டு (இதையும் நெட்ல தான் சுட்டுறுப்பாங்களோ) சும்மா டெரரா வாழ்த்து அனுப்புறாங்க. Select * from tablename மட்டுமே தெரிஞ்ச பய எல்லாம் இரண்டு பக்கத்துக்கு SQL PROCEDURE ல வாழ்த்து அனுப்பறான். அதுல நடுவுல நடுவுல Insert, update, alter, revoke னு வேற போட்டு ஒரு பந்தா வேற‌.

நானும் அப்படியே யோசிச்சு பாக்கறேன். எப்படி இருந்தது இந்த 2009ன்னு.
2008 localization ப்ராஜெக்ட்ல இருந்தேன். டிசம்பர் 15ம் தேதி ரிலீஸ் முடிஞ்சு வேலையில்லாமா ஜாலியா ஆரம்பிச்சது 2009 நியு இயர்.
ஜனவரி 10, 15ம் வாக்குல ப்ராஜெக்ட் ஊத்தி மூடிட்டதா சொன்னாங்க. அப்படியே ஒரு இரண்டு மாசம் பென்ஞ்சுல இருந்தேன்.( அப்போதான் அதிகமா போஸ்ட் போட ஆரம்பிச்சேன். ஆபிஸ்லயும் ப்ளாக்கையே நோண்டிகிட்டு திரிஞ்சேன்.)
மார்ச் வாக்குல இப்போ இருக்கற ப்ராஜெக்டுக்கு வந்ததுல எல்லாமே மாறுச்சு. மேனேஜர், நன்பர்கள், ரூம்னு கிட்டத்தட்ட எல்லாமே மாறிடுச்சு. கண்மூடி திறந்துபாத்தா மறுபடியும் நியு இயர் வந்துருச்சு.

இந்த நியுஇயர் எப்பவுமே இப்படித்தான் வருஷத்துக்கு ஒரு தடவ வந்துகிட்டேதான் இருக்கு. நானும் அப்படியேதான் எப்பவும் போல சம்பரதாயமாக ஒரு பார்வேட் மெயில தட்டிவிட்டுட்டு வேற வேலைய பாக்க போயிடுறேன்.

இயந்திர வாழ்க்கையில் சிக்கி சுழலலும் கிராமத்து கிளியாகிவிட்டேன் நானும்.

புத்தாண்டு வாழ்த்துக்களுடன்

நவநீதன்

http://nascle.tk/

பெரிய மனுசன் பெரிய மனுசந்தான். (மேனேஜர் இஸ் எ மேனேஜர்)

"மேனேஜர் ஆயிட்டா வேலையே செய்யத்தேவையில்லை சும்மா வற்ற மெயில பார்வேட் பண்னினா போதும்"

"எக்ஸெல் தெரிஞ்சா போதும் மச்சி மேனேஜர் ஆக""இரண்டு வரி கோடிடக்க தெரியாது இவரு மேனேஜரு"

"நான் நைட்டு முழுக்க ஆபிஸ்ல உக்காந்து வேலை செஞ்சுகிட்டு இருக்கேன், இவரு வீட்டுல இருந்து டாஸ்க் அசைன் பண்றாரு"

"ஒரு நாள் லீவு கேட்டா குடுக்க மாட்டேங்குறாய்ங்க. ஆனா இவரு மட்டும் வெகேசன் போவாரு"

"நான் செய்யற வேலையில நாலுல ஒரு பங்கு வேலைய செஞ்சுகிட்டு என்ன விட நாலு மடங்கு சம்பளம் வாங்கறாரு"

"மழை பெய்யற அன்னிக்கு லேட்டா வந்தா கூட கேள்வி கேக்குறாய்ங்க. கார்ல வற்றவங்களுக்கு பைக்ல வர்ற கஷ்டம் எப்படி தெரியும்?"

ஏம்பா? உங்க மேனேஜர பத்தி நல்லாவே சொல்ல மாட்டியா?
"ஏன் சொல்ல மாட்டேன். அவரு நல்லாவே இருக்க மாட்டாரு".

இப்படி நல்ல விஷயங்களை மட்டுமே சொல்லி லொலலொலாய் பண்ணிக்கொண்டிருந்த என்னை ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்த்தினார் என் மேனேஜர். "என்ன மேனேஜர், ஒரு அஞ்சாரு வருசம் முன்னால சேர்ந்திருந்தா நானும் மேனேஜர்தான்" என்ற அசட்டை வேறு. இப்படியிருந்த என் மனநிலையை புரட்டிப்போட்டது இன்றைய மீட்டிங்கில் அவரின் பேச்சு.
அவர் பேசிய 49 நிமிடமும் அப்படியே உறைந்திருந்தேன்.(என்னுடன் சேர்த்து என் வாட்சும் நின்றிருந்தது. செல் தீர்ந்தினால் அல்ல. அதே 10.10 சென்டிமென்ட்).

கடந்து வந்த பாதையை மட்டுமே கடைந்து கொண்டிருக்காமல் அடுத்த வருடத்திற்கான Road map, Future plan, வெங்காயம், பருத்திக்கொட்டை, புன்னாக்கு (ஒரு ரைமிங்காக எதை எதையெல்லாம் சேர்க்க வெண்டியிருக்கு பாருங்க‌) என அவரின் vision மற்றும் தொலை நோக்கு பார்வையிலும் அவர் தனித்துவமாகத் தெரிந்தார்.

Perception என்ற வார்த்தையை மந்திரம் போல் என்னுபவன் நான். அவர் பேசிய 90% மேலான விஷயங்களின் மீதான அவரின் Perception என்னை ஆச்ச‌ர்ய‌த்தில் ஆஹா! சூப்பர்!! என தலையாட்ட‌ வைத்துவிட்ட‌து. (கொசுறாக‌ மற்றவரிடம் விசாரித்தலில் எப்பவும் போலதான் பேசினார் என்றார்கள். என்னவோ நான் இன்னிக்கு நல்ல மூட்ல இருந்தேன் போல.)

அப்போதுதான் முடிவு செய்தேன் மேனேஜர் மேனேஜர்தான் (பெரிய மனுசன் பெரிய மனுசந்தான்)

கொசுறு:

டெவலப்பர் டெவலப்பர்தான், டெஸ்டர் டெஸ்டர்தான் ஸ்குரு டிரைவர் ஸ்குரு டிரைவர்தான், லீடு சும்மாதான்னு எல்லாருக்கும் போன்போட்டு சொல்லுங்க. அப்படியே நான் நாந்தான், நீங்கதான் அவன் அவந்தான்.. இராமானுசத்தோட இன்பினிடி வரைக்கும் போட்டுகோங்க. (இன்பினிடிய கன்டுபிடிச்சது இராமானுசன்கிறது இந்த பதிவு மூலமா நான் சொல்லற‌ மெசேஜ். (ஷங்கரின் இரசகனாக்கும் நான்.)
(இன்பினிடிய கண்டுபிடிச்சது நெசமாலுமே இராமானுசமான்னு எனக்கு தெரியல சாமியோவ்.)

இந்த அப்ரசைலில் அவுட்ஸ்டேன்டிங்கை எதிர்பாத்து
நவநீதன்

அடுத்த ஆன்சைட் உனக்குதான்

அடுத்த ஆன்சைட் உனக்குதான்

இந்த ஸ்டேட்டஸ் மீட்டிங்க எவன் கண்டுபிடிச்சானோ அவனை கண்டம் துண்டமா நூறு துண்டாக்கி, அதை மறுபடியும் ஆயிரம் துண்டாக்கினாகூட என் சோகம் கொறையாது. என்ன மாதிரியே பாதிக்கப்பட்டவங்களுக்கு இலவசவீடு, நிலம்னு ஏதாவது கிடைக்குதான்னு பாத்தா அதுவும் இல்ல. அட இரயில் ரிசர்வேஷன்ல ஒரு அஞ்சு பர்சென்ட் தள்ளுபடி குடுத்தாக் கொஞ்சம் சோகம் குறையுமேன்னு பார்த்தா, நமக்கு எப்பவுமே வெயிட்டிங் லிஸ்ட் கன்ஃப்ர்மே ஆகறதில்லை.

என்னடா, இந்த பிரச்சனை நமக்கு மட்டும்தானா? இல்லை, ஊர் உலகத்துல இருக்கற எல்லா டெவலப்பருக்குமே இருக்குதான்னு விசாரிச்சப்ப தெரிஞ்சுது, இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சைன்னு. இங்க நான் பிரச்சனைன்னு சொல்லறத மேனஜர்னு யாராவது சொன்னாங்கன்னா, அதோடா உண்மைத்தன்மைக்கு நான் பொறுப்பில்லை.

ஸ்டேட்ட‌ஸ் மீட்டிங்கெல்லாம் ஒரு மேட்ட‌ரான்னு கேக்கறவன் ஒன்னு ஒழுங்கா கோடடிக்க தெரிஞ்சவனா இருப்பான். இல்ல, ஜால்ரா அடிக்க தெரிஞ்சவனா இருப்பான், எதுவும் இல்லைன்னா பிராஜெக்ட் லீடா இருக்கும். நமக்குதான் கோடடிக்க தெரியலயே ஜால்ரா அடிக்க கத்துக்கலாம்னு பாத்தா, அது ஜாவாவ விட கஷ்டமா இருக்கு.

மேனேஜர் லைட்டா ஆரம்பிப்பாரு , அப்பறம், சொல்லுப்பா எப்படி போயிட்டு இருக்குன்னு ஆரம்பிக்கிற மீட்டிங், அப்ரைசைல‌ மட்டும் அவுட்ஸ்டேன்டிங் ரேட்டிங் கேக்குற, புரமோஷன் கேக்குற, ஆனா ஒரு பக் ஃபிக்ஸ் பன்றதுக்கு மூணு நாள் எடுத்துக்கறன்னு மீட்டிங்கோட சேர்த்து நம்ம மானமும் போக ஆரம்பிக்கும். எம் ஓ எம்(MOM)ல நம்ம மான, மரியாதைய வாங்கறத டைனமிக்கா சேர்த்திருவாங்க. இந்த லட்சணத்துல ஆன்சைட் வேற கேக்கறானுங்கன்னு பொதுவா பேசுனாலும் நம்மலதான் சொல்லராருன்னு நமக்கு தெரியுதோ இல்லையோ மத்தவன் எல்லாருக்கும் தெரியும்.

இவ்ளோ பிரச்சனை வெச்சிகிட்டு ஏன்டா அவருகிட்ட குப்ப கொட்டிக்கிட்டு இருக்க,அதான் டெப்லாய்மென்ட் அலவென்ச கூட குறைச்சிட்டானுங்களே பேசாம பிராஜெக்ட் ரிலீஸ் கேக்க வேண்டியதுதான்டா என்றான் சக பங்காளி.

இல்ல‌டா ம‌ச்சான் ஆன் சைட் அனுப்ப‌ரேன்னு சொன்னாருடா என்றேன்
எப்போ?
அடுத்த மாடியூலுக்கு்.
அட‌ப்பாவி இதுதான்டா கடைசி மாடியூல், இதோட பிராஜெக்ட் முடியபோகுதுடா!.

அவன் சொல்வ‌தெல்லாம் என் காதில் விழ‌வில்லை. அப்போது நான் பிளைட்டில் போய் கொண்டிருந்தேன் ஆன்சைட்டிற்கு....... க‌ன‌வில்.

அன்புடன் நவநீதன்